|
Beskid Żywiecki
Opisując obszar Beskidu Żywieckiego wybraliśmy "główne"
szczyty tych gór, będące często celem wędrówek po tej części Beskidów.
Staraliśmy się obiektywnie opisać miejsca, schroniska, w których byliśmy
wielokrotnie i z którymi wiele nas łączy, dlatego nie było to łatwe.
Mamy jednak nadzieje, że tych kilka zdań o tej jednej z najładniejszych
części Beskidów, zachęci do niejednej "wyprawy" w te ciekawe górki.
Podane
czasy przejść szlaków i fragmenty opisów zaczerpnięte są z przewodnika Pascala -
"Beskidy 1"; wyd. I
Krawców Wierch (1064m.n.p.m.)
Bacówka na Hali Krawculi to jedno
z "magicznych" miejsc Beskidu Żywieckiego odwiedzane przez
stosunkowo niewielką ilość turystów. Schronisko położone jest na płaskiej
i rozległej hali. Podobnie jak na Rycerzowej jest to obiekt wybudowany w
latach siedemdziesiątych według projektu typowego z myślą o turystach
indywidualnych. Dziś równie chętnie bacówka przyjmuje grupy
zorganizowane.
Na Krawców Wierch prowadzą trzy szlaki:
- niebieski ze Złatnej
(2h / 1h30min);
- żółty z Glinki (1h45min / 1h15min);
- oraz również żółty graniczny (od Trzech Kopców 2h30min w obu kierunkach);
Istnieje również szlak słowacki, niebieski prowadzący z przełęczy
Glinka (1h), jednak wtedy należy zabrać ze sobą paszport.
Problemem jest również brak przejścia turystycznego w pobliżu Krawcowego
Wierchu i dojście do schroniska odbywa się w świetle prawa nielegalnie
(dlatego też należy się liczyć z możliwością nieprzyjemnych rozmów z
pogranicznikami - co i nas kiedyś spotkało).
Wszelkie aktualne informacje na temat bacówki i
okolicznych szlaków można odnaleźć na stronach Szymona Rochowiaka (http://krawcow.pttk.pl),
który tak
opisuje bacówkę:
"Wspaniały
klimat tego miejsca tworzą: okolica, w której znajduje się schronisko
oraz atmosfera jaka panuje w nim podczas pobytu turystów. Z racji położenia
jest ono jednym z rzadziej odwiedzanych schronisk co czyni go miejscem
spotkań ludzi prawdziwie kochających góry. Jednak wyjątkowej urody
szlaki wiodące do schroniska sprzyjają odwiedzaniu jego progów, które
zawsze służy dobrą kuchnią i wygodnym łóżkiem. Zachęcam zatem do
odwiedzenia Krawcowego Wierchu i skorzystania z wszelkich dobrodziejstw
jakie oferuje."
Hala
Boracza
Nie
jest to może najciekawsze miejsce Beskidu Żywieckiego, lecz podobno bardzo
atrakcyjne dla grzybiarzy. Hala Boracza położona jest w szerokim siodle
grzbietowym, otoczona trzema szczytami: Prusowem, Suchą Górą i Redykalnym
Wierchem. Znajdujące się tam schronisko PTTK (wśród przysiółka kilku
zagród) nie jest zbyt atrakcyjne architektonicznie - pudełko obklejone płytkami
z azbestu (?), ale historię ma niezwykle ciekawą. Wybudowano je w okresie
międzywojennym przez żydowską organizację sportową Makkabi (do dziś
istnieje taki klub sportowy w Tel-Awiwie).
Obecnie to miejsce chętnie odwiedzane jest przez wczasowiczów z
pobliskich miejscowości i grzybiarzy. warto również spróbować
przepysznych jagodzianek (wyrób własny schroniska).
Szlaki na Halę Boraczą:
- niebieski z Żabnicy przez Prusów
(3h30min / 2h45min);
- czarny z Żabnicy - Skałki (1h15min / 45min);
- zielony
z Milówki doliną Milowskiego Potoku (2h15min / 1h45min);
Lipowska
i Rysianka
Dwa
położone obok siebie szczyty należą do najwyższych w tej części
Beskidu Żywieckiego. W krajobrazie bardziej wyróżnia się Lipowska,
nieco niższa Rysianka "wtulona" jest w grzbiet Lipowskiej.
Na skrajach podszczytowych Hali
Lipowskiej i Rysianki znajdują
się schroniska PTTK oddalone od siebie 10 minut drogi - rzecz nigdzie
indziej nie spotykana. Najpierw powstało schronisko na Hali Lipowskiej,
wybudowane przez Beskidenverein w 1931r., która złamała w ten sposób
wcześniejsze porozumienie z PTT o podziale kompetencji w zagospodarowaniu
Beskidów. Budowę schroniska na Rysiance rozpoczął niejaki Gustaw
Pustelnik z Bielska z przeznaczeniem na dom mieszkalny. Dom zbudowany został
bez koniecznych zezwoleń i groziła mu rozbiórka. Jednak staraniem
Pustelnika i PTT w 1937 dokończono budynek i przeznaczono go na schronisko.
Trudno dziś ocenić, które schronisko jest lepsze. Położenie,
otoczenie i architektura wydaje się być bardziej interesująca na Rysiance,
jednakże Lipowska niczym nie ustępuje jeżeli chodzi o gościnność i
"atmosferę" .
Podczas dobrej pogodny z Hali Rysianki można podziwiać
panoramę na najbliższe szczyty (dobrze widoczna kopuła Pilska, w oddali
Babia Góra), a nawet Tatry (w szczególności Tatry Zachodnie).
Szlaki:
- czarny, później żółty;
z Hali Boraczej przez Redykalny Wierch (2h / 1h30min);
- czarny , później żółty;
z Ujsół przez Zapolankę i Redykalny Wierch (3h45min / 2h45min);
- zielony z Żabnicy-Kamiennej
przez Halę Pawlusią (1h45min / 1h15min);
- czarny ze Złatnej (1h / 45min);
Romanka
(1366m.n.p.m.)
Romanka
jest obok Pilska najwyższym szczytem, centralnej części Beskidu Żywieckiego.
Jej majestatyczna sylweta przyciąga uwagę w panoramach oglądanych od
strony doliny Soły, wschodniej i północnej. Charakterystyczny zalesiony
szczyt w oddali nieraz wydaje się być wyższym od Pilska. W bezpośrednim
sąsiedztwie wierzchołka nie ma żadnego schroniska (najbliższe znajduje
się na Rysiance). Oprócz znacznej wysokości, atrakcją Romanki jest również
piękny bór górnoreglowy chroniony ścisłym rezerwatem przyrody.
Szlaki:
- czerwony, później żółty;
z Rysianki przez Halę Pawlusią (1h15min / 45min);
- czerwony, następnie zielony;
z Węgierskiej Górki przez Abrahamów i Słowiankę (4h30min / 3h);
- żółty, następnie niebieski:
z Juszczyny przez Przypór i Słowiankę (4h / 3h)
Pilsko
(1557m.n.p.m.)
Pilsko
to najwyższy szczyt Żywiecczyzny i obok Babiej Góry, ze względu na dużą
wysokość, występuje tu jedyny w Beskidach piętrowy, alpejski układ roślinności.
Z szerokiej kopuły Pilska rozciąga się widok na sporą część Beskidów
Zachodnich od Baraniej Góry po Skrzyczne na zachodzie, przez Beskid Mały
na północy po Babią Górę oraz w oddali Tatry i Gorce na wschodzie.
Najwyższy punkt szczytu znajduje się po stronie Słowackiej, a więc widok
po stronie polskiej jest ograniczony na południe. Jednakże na Pilsku
znajduje się graniczne przejście turystyczne (w sezonie letnim czynne do
20.00; w zimowym do 16.00), które umożliwia wędrówkę
szlakami słowackimi.
Masyw Pilska słynie przede wszystkim z dużego ośrodka
narciarskiego (kilkanaście długich wyciągów połączonych systemem tras
zjazdowych o różnym stopniu trudności) i mikroklimatu, dzięki któremu w
rejonie Hali Miziowej sezon trwa często nawet i do początku maja.
Znajdujące się na Hali Miziowej schronisko
to najnowszy i najnowocześniejszy obiekt PTTK w całych Beskidach
(oddany do użytku w październiku 2003r.). Poprzednie
powstałe z budynku gospodarczego starego schroniska, które spłonęło
1953r. ma być rozebrane w najbliższym czasie.
Szlaki na Halę Miziową :
- żółty, potem czarny,
na końcu zielony; z Sopotni Wielkiej
(lub Korbielowa) przez przeł. Przyłopy, Buczynkę i Skałkę (3h /
2h30min);
- czerwony z Przełęczy Glinne
(2h / 1h30min)
- żółty z Korbielowa (2h /
1h30min);
Szlaki z Hali Miziowej na szczyt Pilska:
- żółty (40min);
- czarny (30min):
|
