Kilka słów

     "Naprzeciw Tatr, między doliną nowotarską a wężowatą kotliną Raby, wspięło się gniazdo dzikich Gorców. Od romantycznych Pienin odciął je wartki kamienicki potok, a od spiskiej krainy odgraniczył je falami bystry Dunajec.
     Samotnie stoją nad wzgórzami. A wyżej jeszcze nosi głowę ociec ich rodu, zasępiony Turbacz. Nie wiadomo, kto go chrzcił i skąd mu to miano. Może stąd, że turbanem mgły przed deszczem owija łysą głowę, albo raczej, że widywano go zawsze w turbacji wiecznej. Podle się z nim losy zaobeszły, dając mu zwykłą dumę wierchów i nadszczytów, a nie dając ich wielkości nadchmurnej. Otoczyły go jeszcze tłumem bliźniąt, wśród których maleje do znaku i zdaje się być zwykłą górą. A przecież coś mu się śni, że przed potopem inaczej było - coś mu się śni..."

     Gorce to niezbyt wielki masyw górski (dł. 50 km, szer. 10-15 km), któremu zdecydowanie warto się bliżej przyjrzeć! Dojazd w Gorce jest bardzo prosty - trzeba tylko dotrzeć do Rabki (np. "Ornakiem" - wyjazd z Katowic 7.10).
     Wędrując latem malowniczymi szlakami trzeba mieć na uwadze jedno z lokalnych "zagrożeń" - niesamowity urodzaj jagód może zdecydowanie przedłużyć czasy przejść ;-)
     Od północy Gorce graniczą z Beskidem Wyspowym - pasmem dużym i równie interesującym jak wszystkie góry na świecie. Ale warto tam zajrzeć choćby tylko po to, by odwiedzić jedyne w tych górach schronisko PTTK - na Luboniu Wielkim. Od południa graniczą z Pasmem Lubania, które również uwzględniliśmy tutaj w naszych opisach.